ανελαστικός

επίθετο

1. Που δεν παρουσιάζει ή επιτρέπει ελαστική παραμόρφωση υπό φόρτιση, με αποτέλεσμα να μην επανέρχεται εύκολα στην αρχική μορφή.

Συνώνυμα

άκαμπτος αδιάλλακτος ανυποχώρητος αδιαπραγμάτευτος άτεγκτος ανένδοτος αμετακίνητος αταλάντευτος αμετάβλητος σκληρός αυστηρός ασυμβίβαστος σφιχτός ατσάλινος συντηρητικός

Αντώνυμα

ελαστικός εύκαμπτος ευέλικτος διαλλακτικός υποχωρητικός προσαρμόσιμος ευπροσάρμοστος χαλαρός μαλακός εύκολος προσαρμοστικός μεταβλητός ευμετάβλητος

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ανελαστική ζήτηση για τα βασικά είδη έκανε δύσκολη την προσπάθεια μείωσης των τιμών.
  • Ο διευθυντής ήταν ανελαστικός στις προθεσμίες και δεν έκανε παραχωρήσεις.
  • Το καλώδιο ήταν ανελαστικό και δεν επέτρεπε να τεντωθεί περισσότερο.
  • Οι αρτηρίες γίνονται ανελαστικές με την ηλικία, επηρεάζοντας την πίεση του αίματος.
  • Η κυβέρνηση κράτησε ανελαστική τη στάση της απέναντι στις απαιτήσεις των συνδικάτων.