πτωχός

επίθετο

1. Που έχει ελάχιστα υλικά αγαθά ή εισόδημα και δεν καλύπτει επαρκώς τις βασικές ανάγκες.

2. Που είναι λιτός ή ανεπαρκής σε ποσότητα ή ποιότητα.

3. Που στερείται κάποιου στοιχείου, αξίας ή πόρου σε σχέση με το αναμενόμενο.

Συνώνυμα

φτωχός άπορος πενής εξαθλιωμένος ενδεής στερημένος πενιχρός άθλιος δυστυχής άστεγος ξεπεσμένος ελλιπής κακομοίρης ταπεινός φτωχούλης

Αντώνυμα

πλούσιος εύπορος ευκατάστατος άνετος εύρωστος προνομιούχος καλοζωμένος τέλειος καταπληκτικός ιδανικός λαμπρός

Παραδείγματα χρήσης

  • Οι πτωχοί της γειτονιάς έλαβαν τρόφιμα από τον δήμο.
  • Ο πτωχός άνδρας δεν είχε πού να μείνει το βράδυ.
  • Η πτωχή μητέρα δούλευε δύο βάρδιες για να ταΐσει τα παιδιά.
  • Το αποτέλεσμα της έρευνας ήταν πτωχό σε στοιχεία και συμπεράσματα.
  • Το σχόλιο ήταν πτωχό σε επιχειρήματα και δεν με έπεισε.