τεχνοτροπία

ουσιαστικό

1. Χαρακτηριστικός τρόπος εκτέλεσης και αισθητικής έκφρασης σε έργα τέχνης, αρχιτεκτονικής ή χειροτεχνίας, που αναγνωρίζεται από τη χρήση συγκεκριμένων υλικών, τεχνικών και μορφικών λύσεων.

Συνώνυμα

στυλ ύφος τεχνική φόρμα μορφή σχολή ρεύμα τεχνουργία μέθοδος τρόπος μοτίβο έκφραση προσέγγιση σχέδιο στυλάκι τέχνη

Αντώνυμα

απλότητα απλοϊκότητα κοινότυπία μονοτονία ανεπιτήδευση πρόχειροτητα ακαταστασία κλισέ αφελή αφελοτητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η τεχνοτροπία του ζωγράφου χαρακτηρίζεται από έντονα χρώματα και παχιές πινελιές.
  • Στην έκθεση διακρίναμε διαφορετικές τεχνοτροπίες που αντιπροσώπευαν διάφορες σχολές.
  • Η τεχνοτροπία της βυζαντινής αγιογραφίας βασίζεται σε συγκεκριμένες συμβάσεις και χρωματικές παλέτες.
  • Οι αρχιτέκτονες υιοθέτησαν μια λιτή τεχνοτροπία στην ανακαίνιση του κτιρίου.
  • Η νέα λογοτεχνική τεχνοτροπία του μυθιστορήματος πειραματίζεται με αφηγηματικές τεχνικές.