τελευτή

ουσιαστικό

1. Τέλος ή ολοκλήρωση μιας διαδικασίας, πράξης ή κατάστασης.

2. Οριστική παύση των βιολογικών λειτουργιών ενός οργανισμού, που σημάνει το τέλος της ζωής.

Συνώνυμα

θάνατος αποβίωση εκδημία κοίμηση τέλος λήξη κατάληξη ολοκλήρωση περάτωση τελείωμα αναχώρηση ψόφος

Αντώνυμα

ζωή γέννηση γέννα αρχή έναρξη αφετηρία αναγέννηση εκκίνηση γενέθλια

Παραδείγματα χρήσης

  • Η τελευτή του παππού μας ήταν ήσυχη και συγκινητική.
  • Η σκηνή της τελευτής του ήρωα στην τραγωδία συγκλόνισε το κοινό.
  • Η τελευτή της σεζόν είχε μια απρόσμενη ανατροπή.
  • Στον επιτάφιο λόγο μίλησαν για την τελευτή και τη θυσία των αγωνιστών.
  • Στην παράδοση, η τελευτή θεωρείται μεταβατική στιγμή για την ψυχή.