προσευχή

ουσιαστικό

1. Πράξη επικοινωνίας προς θεότητα ή υπερβατική δύναμη, εκδήλωση λατρείας, ευχαριστίας, αιτήματος ή μετάνοιας μέσω λόγων, νοερών σκέψεων ή τελετουργικών πράξεων.

Συνώνυμα

ευχή δέηση παράκληση ικεσία επίκληση ικετεία ευχαριστία ύμνος λιτανεία παρακάλια έκκληση

Αντώνυμα

βλασφημία κατάρα βωμολοχία χλευασμός βρισιά ύβρις εμπαιγμός σαρκασμός

Παραδείγματα χρήσης

Η προσευχή στη χριστιανική εκκλησία ξεκινά με το 'Πάτερ ἡμῶν'.
Πριν από την εγχείρηση είπε μια προσευχή για να ηρεμήσει.
Οι ηλικιωμένοι συγκεντρώνονται κάθε πρωί για κοινή προσευχή.
Έστειλα μια προσευχή για τη γρήγορη ανάρρωση της φίλης μου.
Η προσευχή του εισακούστηκε και όλα πήγαν καλά.