νάρκωση

1. Κατάσταση προσωρινής απώλειας ή σημαντικής μείωσης της αισθητικότητας και συχνά της συνείδησης, που προκαλείται ιατρικά με χορήγηση αναισθητικών ή άλλων κατασταλτικών ουσιών ώστε να αποφευχθεί ο πόνος κατά την εκτέλεση χειρουργικών ή διαγνωστικών επεμβάσεων.

2. Καταστατική καταστολή της κινητικότητας, της αντιδραστικότητας και της αντίληψης λόγω φαρμακολογικής δράσης, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για θεραπευτικούς σκοπούς ή σε περιπτώσεις έντονης καταπόνησης.

3. Κατάσταση νάρκης ή αδράνειας σώματος ή ψυχισμού, με μειωμένη εγρήγορση και ανταπόκριση σε εξωτερικά ερεθίσματα (μεταφορική χρήση).