βυθός

ουσιαστικό

1. Η επιφάνεια και το στρώμα εδάφους που βρίσκεται κάτω από το νερό σε θάλασσα, λίμνη ή ποταμό.

2. Το κατώτατο σημείο ή η κάτω εσωτερική επιφάνεια ενός δοχείου, αγγείου ή χωρικού διαμερίσματος.

Ο βυθός της θάλασσας ήταν γεμάτος κοραλλιογενείς σχηματισμούς.
Οι δύτες εξερεύνησαν τον βυθό του κόλπου.
Από τον βυθό της ψυχής του ανέβηκαν αναμνήσεις που νόμιζε ότι είχε λησμονήσει.
Τα παλιά μυστικά έπεσαν στον βυθό της λήθης.
Σε πολλές λίμνες οι βυθοί είναι καλυμμένοι με παχιά ιζήματα.