υπαρκτός

επίθετο

Που υπάρχει στην πραγματικότητα και μπορεί να γίνει αντιληπτό ή να επαληθευτεί.

Συνώνυμα

αληθινός πραγματικός απτός οντικός φυσικός χειροπιαστός χειροπόδαρος

Αντώνυμα

ανύπαρκτος ανύπαρκος εξωπραγματικός μηδενικός φανταστικός επινοημένος ανύλητος υποθετικός εικονικός αδιανόητος ανυπόστατος

Παραδείγματα χρήσης

  • Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και χρειάζεται άμεση λύση.
  • Υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος για καθυστερήσεις στο έργο.
  • Η απειλή δεν είναι θεωρητική· είναι απολύτως υπαρκτή.
  • Τα δεδομένα δείχνουν ότι ο κίνδυνος είναι πραγματικά υπαρκτός.
  • Δεν είναι υπαρκτό να ολοκληρωθεί η εργασία χωρίς επιπλέον βοήθεια.