εργένης

ουσιαστικό

1. Άνδρας που δεν έχει παντρευτεί ή δεν έχει εισέλθει σε μόνιμη έγγαμη σχέση.

2. Άνδρας που ζει χωρίς σταθερό σύντροφο ή κατοικεί μόνος, συχνά με έννοια ανεξαρτησίας ή προσωρινής αδεσμεύτηας.

Συνώνυμα

άγαμος ανύπαντρος ελεύθερος αδέσμευτος μόνος μοναχικός ανεξάρτητος πλέιμποϊ

Αντώνυμα

παντρεμένος έγγαμος αρραβωνιαστικός σύζυγος δεσμευμένος ζευγάρι δεμένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο εργένης δεν θέλει να παντρευτεί.
  • Μετά το διαζύγιο, έμεινε εργένης για αρκετά χρόνια.
  • Οι εργένηδες φίλοι του διοργάνωσαν μια εκδρομή.
  • Ήταν γνωστός ως ο εργένης της γειτονιάς.