βολίδα

ουσιαστικό

1. Σχήματος και μεγέθους βλήμα, συνήθως μεταλλικό, που εκτοξεύεται από πυροβόλο όπλο ή κανόνι και κινείται με υψηλή ταχύτητα προς τον στόχο.

Συνώνυμα

σφαίρα βλήμα σφαιρίδιο σκάγι πύραυλος ρουκέτα βολή βέλος φυσίγγιο κεραυνός αστραπή

Αντώνυμα

χελώνα σαλιγκάρι βραδύτητα ακινησία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η βολίδα διαπέρασε το μέταλλο και προκάλεσε μια τρύπα.
  • Η βολίδα του πυροβόλου εξερράγη στο χωράφι.
  • Το αυτοκίνητο πέρασε σαν βολίδα μέσα από την στροφή.
  • Όταν άκουσε το συναγερμό, ο παίκτης έτρεξε σαν βολίδα προς την έξοδο.
  • Ένα φωτεινό αντικείμενο πέρασε σαν βολίδα στον νυχτερινό ουρανό.
  • Στο πεδίο μάχης βρέθηκαν πολλές βολίδες θαμμένες στο χώμα.