αυτοτέλεια

ουσιαστικό

Η κατάσταση ή η ιδιότητα ενός προσώπου, οργανισμού ή συστήματος να λειτουργεί, να αποφασίζει και να ρυθμίζει τις υποθέσεις του με δική του ευθύνη και χωρίς εξάρτηση από άλλους.

Συνώνυμα

ανεξαρτησία αυτονομία αυτοδυναμία αυτάρκεια ελευθερία

Αντώνυμα

εξάρτηση υποτέλεια εξαρτησία δεσμευτικότητα σύγκριση συντεχνία

Παραδείγματα χρήσης

Το πανεπιστήμιο χρειάζεται διοικητική αυτοτέλεια για να λειτουργεί αποτελεσματικά.
Η οικονομική αυτοτέλεια της περιοχής ενισχύθηκε μετά τις επενδύσεις.
Η χώρα διεκδικεί μεγαλύτερη πολιτική αυτοτέλεια στις αποφάσεις της.
Ο νέος θέλει να αποκτήσει προσωπική αυτοτέλεια και να ζει μόνος του.
Το έργο έχει αισθητική αυτοτέλεια και μπορεί να σταθεί μόνο του.