αλλότριος

επίθετο

1. Που ανήκει σε άλλον ή αφορά κάτι εκτός της κυριότητας, της σφαίρας ή της ταυτότητας του προσώπου ή του φορέα.

2. Που δεν συνάδει με τη φύση, τα χαρακτηριστικά ή τις πεποιθήσεις κάποιου και εμφανίζεται αποκομμένο από αυτές.

Συνώνυμα

ξένος άλλος έτερος εξωτερικός παρείσακτος εξωγενής άσχετος ασύμβατος άγνωστος αποξενωμένος παράταιρος αλλόκοτος

Αντώνυμα

οικείος δικός ίδιος εγχώριος εσωτερικός συγγενής γνώριμος συμβατός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ένιωσε αλλότριος μέσα στο πλήθος.
  • Η αλλότρια ιδιοκτησία κατασχέθηκε από το κράτος.
  • Οι πρακτικές αυτές ήταν αλλότριες προς τις τοπικές παραδόσεις.
  • Αυτή η γλώσσα μου ήταν πάντα αλλότρια.
  • Οι νεοφερμένοι ένιωσαν αλλότριοι μέσα στην κλειστή κοινότητα.