θεραπευτής

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που παρέχει θεραπεία σε ασθενείς ή πελάτες με σκοπό την αποκατάσταση, τη διατήρηση ή τη βελτίωση της σωματικής ή ψυχικής υγείας.

Συνώνυμα

ψυχοθεραπευτής ψυχοθεραπεύτρια φυσικοθεραπευτής φυσικοθεραπεύτρια εργοθεραπευτής εργοθεραπεύτρια λογοθεραπευτής λογοθεραπεύτρια θεραπεύτρια ψυχολόγος ψυχολόγισσα ψυχίατρος ιατρός γιατρός σύμβουλος μασέρ μασέζ ρεφλεξολόγος οστεοπαθητικός χειροπράκτης ειδικός κόουτς φροντιστής

Αντώνυμα

βασανιστής βασανίστρια δολοφόνος δηλητηριαστής κακοποιός βιαστής θύτης εκτελεστής επιτιθέμενος σφαγέας

Παραδείγματα χρήσης

Ο θεραπευτής συνέστησε καθημερινές ασκήσεις για την αποκατάσταση του ώμου.
Η Μαρία εμπιστεύτηκε τον θεραπευτή της για να αντιμετωπίσει το άγχος.
Οι θεραπευτές στο κέντρο συνεργάζονται για εξατομικευμένα προγράμματα αποκατάστασης.
Σε εναλλακτική συνεδρία βρήκε ανακούφιση από έναν θεραπευτή που προσφέρει ενεργειακές θεραπείες.
Το έργο του ως θεραπευτής περιλαμβάνει και ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών.