αναίσχυντος

επίθετο

1. Που δεν αισθάνεται ντροπή ή τύψεις για συμπεριφορές που θεωρούνται ανήθικες ή απρεπείς, ενεργώντας χωρίς ντροπή.

2. Που επιδεικνύει απροκάλυπτη θρασύτητα ή ασέβεια προς κοινωνικούς κανόνες και ευαισθησίες.

Συνώνυμα

αναιδής αδιάντροπος αυθάδης θρασύς ξεδιάντροπος προκλητικός ασεβής ανέντιμος απροκάλυπτος αλαζονικός αδίστακτος αμετροεπής αχαλίνωτος άκομψος

Αντώνυμα

σεμνός ντροπαλός ευπρεπής ντροπιασμένος συνετός συγκρατημένος ταπεινός ενάρετος ευσυνείδητος κόσμιος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο πολιτικός είπε ένα αναίσχυντο ψέμα μπροστά στην κάμερα.
  • Η αναίσχυντη συμπεριφορά της συζητήθηκε έντονα στα μέσα ενημέρωσης.
  • Με αναίσχυντο θράσος απαίτησαν προνόμια που δεν δικαιούνταν.
  • Το αναίσχυντο φόρεμα της τράβηξε πολλά βλέμματα το βράδυ.
  • Οι αναίσχυντοι επιχειρηματίες απέφυγαν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις για χρόνια.