άγιος

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που θεωρείται ότι διαθέτει εξαιρετική πνευματική ή ηθική αρετή και χαρακτηρίζεται ως ιερό ή αγιασμένο, συχνά με επίσημη αναγνώριση ή τιμή από θρησκευτικό θεσμό.

Συνώνυμα

ιερός όσιος αγιασμένος ευλογημένος θείος ιεροπρεπής ιερώτατος μακάριος ευσεβής ευλαβής θεοσεβής θεϊκός σέβαστος θεοφοβούμενος

Αντώνυμα

βέβηλος ασεβής αμαρτωλός ανίερος σατανάς αναθεματισμένος ιερόσυλος κοσμικός βδελυρός

Παραδείγματα χρήσης

Ο άγιος Νικόλαος θεωρείται προστάτης των ναυτικών.
Επισκέφτηκαν τον άγιο τόπο και σιώπησαν μπροστά στα μνημεία.
Οι άγιοι της παράδοσης έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στη βοήθεια των άλλων.
Με τη συμπεριφορά του έγινε άγιος στα μάτια των χωριανών.
Η γιορτή του αγίου Γεωργίου συγκεντρώνει πλήθος κόσμου.