πνοή

ουσιαστικό

1. Αέρας που εξέρχεται ή εισέρχεται από τους πνεύμονες κατά τη λειτουργία της αναπνοής.

2. Ρεύμα αέρα μικρής έντασης που κινείται στον χώρο, είτε λόγω φυσικών συνθηκών είτε λόγω τεχνολογικών μέσων.

Συνώνυμα

αναπνοή ανάσα αεράκι φύσημα αέρας άνεμος ρεύμα αύρα ριπή έμπνευση ψυχή ζωή αέριο οξυγόνο

Αντώνυμα

άπνοια λήθαργος θάνατος σιωπή στασιμότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Μετά το τρέξιμο, προσπαθούσε να πάρει πνοή.
  • Μια δροσερή πνοή μπήκε από το ανοιχτό παράθυρο.
  • Η μουσική έδωσε πνοή στην παράσταση.
  • Η κανέλα άφησε μια αχνή πνοή στο σπίτι.
  • Χάσαμε την πνοή μας όταν είδαμε το θέαμα.