άμοιρος

επίθετο

1. Που βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας, στέρησης ή έλλειψης αγαθών, μέσων ή ευημερίας.

2. Που δεν έχει την τύχη, την υποστήριξη ή τα μέσα που θα του εξασφάλιζαν ευκολότερη ζωή ή ευνοϊκή έκβαση.

Συνώνυμα

κακομοίρης άπορος κακότυχος ατυχής άτυχος καημένος ταλαίπωρος δυστυχής γρουσούζης αβοήθητος

Αντώνυμα

εύπορος πλούσιος

Παραδείγματα χρήσης

Ο άτυχος νέος έμεινε άμοιρος βοήθειας τη δύσκολη στιγμή.
Δεν ήταν άμοιρη ευθυνών η απόφαση που πήρε η διοίκηση.
Η οικογένεια έμεινε άμοιρη συμπαράστασης μετά το ατύχημα.
Το έργο του δεν ήταν άμοιρο λαθών, αλλά είχε και πολλά σωστά σημεία.
Στην πορεία του βρέθηκε άμοιρος συμμάχων και στηρίγματος.
Η ανάλυση δεν είναι άμοιρη σημασίας για το τελικό συμπέρασμα.