ετερότητα

1. Ιδιότητα ή κατάσταση κατά την οποία ένα πρόσωπο, αντικείμενο ή στοιχείο διαφοροποιείται από άλλο/α, υποδηλώνοντας ύπαρξη διαφορετικών χαρακτηριστικών, ιδιοτήτων ή καταστάσεων.

2. Έννοια στη φιλοσοφία και τις κοινωνικές επιστήμες που αναφέρεται στην αντίληψη της «άλλης» ταυτότητας ως διακριτής από την κυρίαρχη ή το εγώ, με έμφαση στις σχέσεις, την αναγνώριση και την περιθωριοποίηση.

3. Ποιοτική ή ποσοτική ανομοιογένεια εντός συνόλου, όπου τα στοιχεία παρουσιάζουν μη ομοιογενή γνωρίσματα.