επιμόλυνση

1. Δευτερογενής λοίμωξη ή εισβολή παθογόνων σε ιστό, όργανο ή οργανισμό που ήδη νοσεί ή έχει υποβληθεί σε θεραπεία, με αποτέλεσμα την επιδείνωση ή την αλλαγή της αρχικής κατάστασης.

2. Μόλυνση αντικειμένου, δείγματος, επιφάνειας ή περιβάλλοντος που προκύπτει από την εισαγωγή ξένων μικροοργανισμών, χημικών ρυπαντών ή άλλων μολυσματικών παραγόντων μετά από αποστείρωση, καθαρισμό ή σε χώρο που θεωρείται καθαρός, συχνά μέσω διασταυρούμενης μετάδοσης.