εσπερινός

ουσιαστικό

1. Λειτουργική ακολουθία της χριστιανικής εκκλησίας που τελείται το απόγευμα ή το βράδυ και περιλαμβάνει ψαλμούς, ύμνους, προσευχές και αναγνώσεις, ιδιαίτερα στην ανατολική ορθόδοξη παράδοση.

Συνώνυμα

βραδινός ακολουθία απόδειπνο νυχτερινός αποψινός λειτουργία εσπέρα

Αντώνυμα

όρθρος πρωινός απογευματινός

Παραδείγματα χρήσης

  • Πήγαμε στον εσπερινό για να ανάψουμε ένα κερί.
  • Οι εσπερινοί του μοναστηριού είναι πάντα συγκινητικοί.
  • Ο χορός εκτέλεσε τους ύμνους του εσπερινού με θαυμαστή αρμονία.
  • Η αδελφή μου παρακολουθεί το εσπερινό λύκειο γιατί εργάζεται τα πρωινά.
  • Την παραμονή του Αγίου τελέστηκε εσπερινός στην πλατεία.