διάβολος

1. Υπερφυσικό ον στις ιουδαϊκο-χριστιανικές και άλλες θρησκευτικές παραδόσεις που προσωποποιεί το κακό, αντιτίθεται στο Θείο και συχνά παρουσιάζεται ως πειρασμός ή φορέας διαφθοράς των ανθρώπων.

2. Κακόβουλη πνευματική οντότητα ή δαίμονας στη λαϊκή παράδοση και τη μυθολογία, που προκαλεί βλάβες, ασθένειες ή δεινά.

3. Μεταφορική χρήση για πρόσωπο, συμπεριφορά ή κατάσταση εξαιρετικά βλαπτική, μοχθηρή ή φοβερή, που προκαλεί πόνο, φόβο ή αναστάτωση.