ύστερος

επίθετο

1. Που ανήκει ή αφορά το τελευταίο μέρος μιας χρονικής ακολουθίας ή περιόδου.

2. Που εμφανίζεται, συμβαίνει ή γίνεται μετά από άλλον χρόνο, γεγονός ή στάδιο.

3. Που βρίσκεται στο τέλος μιας σειράς, διαδρομής ή διάταξης.

Συνώνυμα

αργός καθυστερημένος όψιμος μεταγενέστερος τελευταίος στερημένος

Αντώνυμα

πρώιμος νωρίτερος πρότερος προηγούμενος προγενέστερος πρώτος αρχικός

Παραδείγματα χρήσης

Ο ύστερος Μεσαίωνας χαρακτηρίζεται από μεγάλες κοινωνικές αλλαγές.
Η τέχνη του ύστερου 19ου αιώνα επηρεάστηκε έντονα από τον ιμπρεσιονισμό.
Στα ύστερα χρόνια της ζωής του έγινε πιο ήρεμος και σιωπηλός.
Το ύστερο απόγευμα το φως γίνεται πιο απαλό.
Στην ύστερη αρχαιότητα άλλαξαν πολλά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.