κοντούλης

επίθετο

1. Που έχει μικρό ύψος σε σχέση με το συνηθισμένο ή με άλλα άτομα, συχνά με υποκοριστική ή μειωτική χροιά.

2. Που έχει μικρή διάσταση ή μήκος όταν αναφέρεται σε αντικείμενα.

κοντός κοντόσωμος χαμηλόσωμος μικροκαμωμένος μικρούλης νάνος μικρός κοντοχοντρός

ψηλός ψηλόσωμος μακρόσωμος υψηλός ψηλόλιγνος γίγαντας γιγαντιαίος

Ο κοντούλης γείτονας μας βοήθησε να κουβαλήσουμε τα έπιπλα.
Ο κοντούλης εγγονός μου κοιμήθηκε στην αγκαλιά μου.
Ο κοντούλης της ομάδας σκόραρε το νικητήριο γκολ, παρά το μικρό του ανάστημα.
Στον κήπο τριγυρίζει ένας κοντούλης σκύλος με μεγάλα αυτιά.
Στο σχολείο τον φώναζαν «ο κοντούλης», αλλά εκείνος το έπαιρνε με χιούμορ.